ΚΟΙΝΩΝΙΑ καί ΑΜΑΡΤΙΑ

Κραυγὴ ἀγωνίας διὰ τὴν πορείαν τῆς νεολαίας μας

ὑπὸ τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητρ. Φθιώτιδος κ. Νικολάου
(Ὀρθόδοξος Τύπος, τ. 1664, 10/11/2006, σ. 6)

Μετατράπηκε σὲ κείμενο, μέσω προγράμματος ἀναγνωρίσεως χαρακτήρων.
Γιὰ αὐτό, παρακαλοῦμε νὰ μᾶς συγχωρήσετε γιὰ τὸ μονοτονικό,
καὶ γιὰ ὅποιες ἀβλεψίες μας καὶ ὀρθογραφικὰ λάθη.

Υπό του Φθιώτιδος κ. Νικολάου
ΚΡΑΥΓΗ ΑΓΩΝΙΑΣ ΔΙΑ ΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑΝ ΤΗΣ ΝΕΟΛΑΙΑΣ ΜΑΣ
Με μήνυμα προς τους πολιτικούς
 

Όσον το Κράτος λακτίζει τον Χριστόν και την Εκκλησίαν από το Σχολείον, τόσον θα λακτίζεται και αυτό από τους μαθητάς και τους διδασκάλους. Όσον οι διδάσκαλοι θα συμπεριφέρωνται απαξιωτικώς προς την πίστιν, τόσον θα απαξιώνωνται από τους μαθητάς και την κοινωνίαν.

Τα ανωτέρω επισημαίνει εις μήνυμα του ο Μητροπολίτης Φθιώτιδος κ. Νικόλαος, με αφορμήν τάς καταλήψεις σχολείων και τους βιασμούς μαθητριών. Ιδιαιτέρως απευθύνεται προς τους εκπροσώπους των πολιτικών και συνδικαλιστικών και άλλων φορέων, όπως προστατεύουν την νεολαίαν. Το πλήρες κείμενον του μηνύματος έχει ως ακολούθως:

«Με τα όσα συνέβησαν τον τελευταίο καιρό με τις καταλήψεις των Σχολείων, τους βανδαλισμούς των αιθουσών διδασκαλίας, τους βιασμούς μαθητριών και τα άλλα έκτροπα, πού συνόδευσαν την περίοδο της αποχής οπό τα μαθήματα διδασκάλων και μαθητών, μια εναγώνια φωνή βγαίνει από τα βάθη της ψυχής των γονέων και όσων ενδιαφέρονται για το μέλλον της νεολαίας μας: "Κύριοι αρμόδιοι, εκπαιδευτικοί, πολιτικοί, συνδικαλιστές, σύλλογοι, αρχές και εξουσίες προστατεύσατε τα παιδιά μας".

Το Σχολείο πρέπει να μείνει τόπος μαθήσεως και διαπαιδαγωγήσεως. Οι δάσκαλοι είναι ιερά και σεβαστά πρόσωπα και πρέπει να στέκουν ψηλά στην συνείδηση των μαθητών τους. Η διεκδίκηση δικαιωμάτων χρειάζεται ευπρέπεια και ισχυρά επιχειρήματα. Το Σχολείο είναι βήμα, δεν είναι πεζοδρόμιο. Αλλοίμονο αν λείψει από την παιδεία η διαδικασία της αγωγής, πού στοχεύει στην άνοδο του πνευματικού επιπέδου των νέων μας. Τότε η παιδεία θα καταντήσει παιδεμός και για τους δασκάλους και για τα παιδιά.

Η ανάπτυξη του ψυχικού κόσμου του μαθητού, του ήθους, των μορφών συμπεριφοράς του και γενικά η ανάπτυξη και η άσκηση της προσωπικότητός του, παράλληλα με την παροχή γνώσεων, συνιστά την ουσία της παιδείας. Γι' αυτή την Ελληνορθόδοξη παιδεία, όπως την παραλάβαμε από τους δασκάλους μας, πού στηρίζεται στίς προαιώνιες αξίες του Ευαγγελίου και του Ελληνικού ιδεώδους, είναι ανάγκη να αγωνισθούμε.

Όσο το Κράτος λακτίζει τον Χριστό και την Εκκλησία από το Σχολείο, τόσο θα λακτίζεται από τους μαθητές και τους δασκάλους. Όσο οι διδάσκαλοι όλων των βαθμίδων συμπεριφέρονται απαξιωτικά προς την πίστη, τόσο θα απαξιώνονται από τους μαθητές και την κοινωνία. Ό,τι σπείρουμε, θα θερίσωμε. «Ό σπείρων είς την σάρκα εαυτού εκ της σαρκός θερίσει φθοράν, ο δε σπείρων εις το πνεύμα εκ του πνεύματος θερίσει ζωήν αιώνιον» (Γαλ. 6,8)».

8/2/2007
panayiotis@analogion.net