τοῦ
Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Φθιώτιδος κ. Νικολάου
Φθιωτική Ἐκκλησιαστική Φωνή,
Μαΐος-Ἰούνιος 2006.
|
Ἕνα μεγάλο πρόβλημα ποὺ ἀπασχολεῖ τὶς Μητροπόλεις τῆς ὑπαίθρου εἶναι τὸ πρόβλημα τῶν ἐφημεριακῶν κενῶν. Ὅσο οἱ γέροντες ἱερεῖς μας στέκουν καὶ μὲ ὅλες τὶς δυνάμεις διακονοῦν τὸ ἱερὸ θυσιαστήριο τῶν χωριῶν μας ἔχει καλῶς. Μόλις ὅμως παραδώσουν τὰ ὅπλα καὶ οἱ σωματικὲς δυνάμεις τοὺς ἐγκαταλείψουν, τότε φαίνεται τὸ κενό, τότε ὅλοι ὁμολογοῦν πόση ἀξία καὶ πόση ζωὴ ἔδινε στὸ χωριὸ ὁ παπᾶς καὶ τότε ὅλοι στρέφονται πρὸς τὸν Μητροπολίτη μὲ τὸ δίκαιο αἴτημα: «θέλουμε παπᾶ στὸ χωριό». Δυστυχῶς ὅμως διάδοχοι δὲν ὑπάρχουν. Νέοι ποὺ θὰ ἀπαρνηθοῦν τὴν κοσμικὴ ζωὴ καὶ θὰ ἐνδυθοῦν τὸ τίμιο ράσο σπανίζουν. Οἱ προκλήσεις, ἡ κατὰ τῆς ἐκκλησίας πολεμική, ἡ ἔλλειψη ἀγωνιστικοῦ πνεύματος, οἱ δυσκολίες τῆς ἱερατικῆς ζωῆς καὶ ἄλλα πολλὰ ἐμπόδια ἀποθαρρύνουν ἀκόμα καὶ ἐκείνους ποὺ ἔχουν τὴν κλίση. Ἔτσι μένει ἀποίμαντος ὁ εὐγενὴς καὶ φιλόθρησκος λαός μας. Ἡ ζωὴ τῶν ὑπαρχόντων ἱερέων γίνεται πολὺ κοπιαστικὴ καὶ τὰ χωριά μας μένουν ἔρημα. Γιατὶ ὅταν κτυπᾶ ἡ καμπάνα ὑπάρχει ζωή. Ὅταν κι αὐτὴ σιγήσει, τότε ἡ μελαγχολία τῶν κατοίκων μεγαλώνει καὶ τὸ αἴσθημα τῆς ἐγκαταλείψεως βυθίζει σὲ θλίψη τὴν ψυχή. Πρέπει ὅλοι νὰ ἀναλάβουμε σταυροφορία ἐξευρέσεως καταλλήλων ὑποψηφίων ἱερέων, γιατὶ διατρέχουμε ὕστατο κίνδυνο ἀλλοιώσεως τοῦ φρονήματος τῆς πίστεως καὶ ἀλλοτριώσεως τοῦ ἤθους τοῦ λαοῦ μας. Οἱ χριστιανικὲς οἰκογένειες νὰ ἀναλάβουν τὶς εὐθύνες τους, ὅσοι ἔχουν μιὰ στενότερη σχέση μὲ τὴν Ἐκκλησία νὰ βοηθήσουν. Οἱ Ἐπίσκοποι καὶ ὅλοι οἱ Κληρικοὶ νὰ φροντίσουμε γιὰ τὸ μέλλον τῶν ἐνοριῶν μας. Οἱ παλιοὶ σεβάσμιοι γέροντες ἱερεῖς μας φεύγουν. Ὁ ἡλικιωμένος παπᾶς τοῦ χωριοῦ, ποὺ ἦταν γιὰ ὅλους πρότυπο ζωῆς, σὲ λίγα χρόνια δὲν θὰ ὑπάρχει. Θὰ σιγήσουν οἱ καμπάνες. Θὰ χορταριάσουν οἱ αὐλὲς τῶν Ναῶν μας. Θὰ ἀραχνιάσουν οἱ πανέμορφες ἐκκλησιὲς τῶν χωριῶν μας. Τί τραγικότης! Τώρα ποὺ ὁ λαὸς χρειάζεται τὸν παπᾶ νὰ κρατήσει τὴν φλόγα τῆς πίστεως καὶ νὰ μεταλαμπαδεύσει τὸ γνήσιο πνεῦμα τῆς Ἑλληνορθοδόξου Παραδόσεως, τώρα κενώνονται οἱ ἐνορίες, πεθαίνουν οἱ γέροι ἱερεῖς, νέοι δὲν ὑπάρχουν νὰ τοὺς ἀναπληρώσουν καὶ μένει τὸ ποίμνιο χωρὶς ποιμένα, ἔκθετο σὲ κάθε πνευματικὸ κίνδυνο. Υπάρχουν πολλοὶ συνάνθρωποί μας «ταλαιπωρημένοι καὶ ἐγκαταλελειμμένοι» σὰν πρόβατα ποὺ δὲν ἔχουν ποιμένα. Ὁ θερισμὸς πολύς, οἱ ἐργάτες ὅμως λίγοι. Εἴθε νὰ στείλει ὁ Κύριος τοῦ χωραφιοῦ ἐργάτες γιὰ τὸν πνευματικὸ θερισμό.
+ Ὁ Φθιώτιδος Νικόλαος
|
30/9/2006
panayiotis@analogion.net